عمر ملعون گفت:
نشد، اينطور نمي شود، نبش قبر خواهيم كرد، همة قبرها را خواهيم شكافت، جنازة دختر پيامبر را پيدا خواهيم كرد، بر او نماز خواهيم خواند و دوباره ...

خبر به علي رسيد .
همان علي كه تو گاهي از حلم و سكوت و صبوري اش در شگفت و گاهي گلايه مند مي شدي، از جا برخاست، همان قباي زرد رزمش را بر تن كرد، همان پيشاني بند جهاد را بر پيشاني بست، شمشيري را كه به مصلحت در غلاف فشرده بود، بيرون كشيد و به سمت بقيع راه..

تو به يقين ديدي و بر خود باليدي اما كاش بر روي زمين بودي و مي ديدي كه چگونه زمين از صلابت گامهاي علي مي لرزد .
وقتي به بقيع رسيد، بر بالاي بلندي ايستاد صورتش از خشم، گداخته و رگهاي گردنش متورم شده بود فرياد كشيد:

واي اگر دست كسي به اين قبرها بخورد، همه تان را از لب تيغ خواهم گذراند .

عمر گفت:
اي ابوالحسن بخدا كه نبش قبر خواهيم كرد و بر جنازة فاطمه نماز خواهيم خواند .

علي از بلنداي حلم فرود آمد، دست در كمربند عمر برد، او را از جا كند و بر زمين افكند ، پا بر سينه اش نهاد و گفت:

يا بن السوداء! اگر ديدي از حقم صرفنظر كردم، از مثل تو نترسيدم، ترسيدم كه مردم از اصل دين برگردند، مأمور به سكوت بودم، اما در مورد قبر و وصيت فاطمه نه، سكوت نمي كنم، قسم بخدايي كه جان علي در دست اوست اگر دستي به سوي قبرها دراز شود ، آن دست به بدن باز نخواهد گشت، زمين را از خونتان رنگين مي كنم

عمر به التماس افتاد و ابوبكر گفت:
اي ابوالحسن ترا به حق خدا و پيامبرش از او دست بردار، ما كاري كه تو نپسندي نمي كنيم.

کشتی پهلو گرفته - سید مهدی شجاعی